ЮМО ‘bóg; (dial.) niebo’. Pmar. *jŭmǝ ‘niebo; bóg’ (mar. gór. йымы). Pur. *jilma (fiń. ilma ‘powietrze; pogoda’, komi ен ‘bóg; (daw.) niebo’, udm. ин ‘niebo’). Aikio odrzuca tradycyjną etymologię łączącą maryjskie słowo z fiń. jumala ‘bóg’ (por. m.in. UEW 638, EWTsch 36). [Aikio jŭmǝ]
Aikio jŭmǝ = Aikio A., The etymology of Mari *jŭmǝ ‘sky; god’, “Finnisch-Ugrische Forschungen” 70, 2025.
EWTsch = Bereczki G., Etymologisches Wörterbuch des Tscheremissischen (Mari), 2013.
UEW = Rédei K., Uralisches etymologisches Wörterbuch, Bde. I–II, 1988. Trzeci tom (Bd. III, 1991) zawiera indeksy wyrazów z dwóch pierwszych tomów.
[…]
[…]